| تبليغات | X |
محل استقرار و مدارات سیارات منظومه شمسی
سیارات به ترتیب فاصله از خورشید عبارتند از: عطارد (تیر) ، زهره (ناهید) ، زمین ، مریخ ، مشتری ، زحل ، اورانوس ، نپتون و پلوتو. اخیرا کشف دهمین سیاره منظومه شمسی نیز تأیید شده است. انجمن بین المللی اختر شناسی کشف دهمین سیاره گردنده به دور خورشید که در مرز منظومه شمسی قرار دارد را تأیید کرده است. این شی ابتدا در سال 2003 کشف شده بود، اما سیاره بودن آن اخیرا تأیید شده است. فاصله این شی از خورشید بیش از دو برابر فاصله پلوتون از خورشید است. این بزرگترین جرم آسمانی است که از زمان کشف نپتون در سال 1846 در مدار خورشید کشف میشود و در فاصله 97 واحد نجومی (فاصله متوسط زمین - خورشید) از ما کشف شده است. همه سیارات بجز عطارد و زهره دارای یک چند قمر هستند.
طبق نظریه ای که اکنون مقبول عموم است ، منظومه ی شمسی از یک ابر بزرگ گاز و غبار ، که آن را سحابی اوّلیّه مینامند ، شکل گرفته است.این سحابی ، رفته رفته متراکم شده و احتمالاً در اثر امواج ناشی از انفجار یک ستاره به صورت یک صفحه چرخان درآمده است.به تدریج در اثر نیروی بسیار عظیم جاذبه بیشتر مواد موجود در هسته مرکزی آن متراکم شده و با فعّال شدن فعل و انفعالات هسته ای ، خورشید به وجود آمده است.قسمت های بیرونی ، که همچون قرص در گرداگرد بخش مرکزی قرار گرفته بوده اند ، به توده های مستقلّی تراکم یافته اند و هر کدام به صورت سیّاره ای در آمده اند.از باقیمانده مواد سحابی نیز ، سیّارک ها و دنباله دار ها شکل گرفته اند.طبق این نظریه ، عمر منظومه شمسی در حدود 6/4 میلیارد سال تخمین زده می شود.
RAAS
گردآورنده:محمدمرادی
مجموعه رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون مجموعه به هم بافته ای از هورمون هایی است که حفظ تعادل فشار خون و مایعات بدن را به عهده دارند. ترشح این هورمون ها تحت کنترل دقیق صورت می پذیرد.(1و2) از آن جا که کلیه ها در حفظ این تعادل خود دخیل هستند و از آن جا که کبد عضوی است که متابولیسم بسیاری از هورمون ها در آن انجام شده و عملکرد آن بر میزان مایعات بدن موثر است چنین توقع می رود که این دو عضو برای کنترل دقیق این مجموعه از هورمون ها نقش داشته باشند.
دیدگاه کلی از این مجموعه
در این مجموعه اعضاء حساس پیامی را ازتغییر در فشار خون و میزان پرشدگی عروق دریافت نموده و با پاسخ به این تغییرمجموعه ای ازواکنش های فیزیولوژیک را به وجود می آورند. در این واکنش ها آنزیم هایی به صورت مرحله به مرحله آزاد شده هر کدام موجب فعال شدن هورمون و یا آنزیم دیگری شده وبا یک کنترل دقیق تغییر را به سوی آن چه که برای بدن مناسب است هدایت می کنند. مکانیسم اصلی در مجموعه رنین-آنژیوتانسین-آلدوسترون ترشح رنین است. شریان آوران کلیه دارای گیرنده های فشاری است که با کاهش فشار در این شریان و یا بافت انترستیسیل موجب تحریک ترشح رنین از سلول های ژوکستاگلومرولاردر قشرکلیه می گردد. به عنوان عامل کمک کننده دیگر، با کاهش حجم پرشدگی عروق دستگاه خودمختار سمپاتیک فعال شده با نحریک سلول های ژوکستا گلومرولار بازهم رنین ترشح می شود. هماهنگ با کلیه که رنین آزاد می کند، کبد ماده ای را تولید می کند که آنژیوتانسینوژن نام داشته و حود اثر آن چنان نداشته اما پیش ساز آنژیوتانسین I (یک دکاپپتید) است. آنژیوتانسین I دراثر آنزیمی به نام آنزیم مبدل آنژیوتانسین (Angiotensin converting enzyme; ACE) به آنژیوتانسین II (یک اکتاپپتید) تبدیل می گردد. آنژیوتانسین II در واقع کلید عملکرد این مجموعه است. این هورمون با منقبض کردن عروق فشار خون را بالا برده و با تحریک ترشح آلدوسترون از قشر غدد فوق کلیه و همچنین با اثر مستقیم بر روی سلول های لوله های کلیه موجب بازجذب آب و نمک در کلیه شده حجم داخل عروقی را افزایش می دهد.(1و2و3و4).
